غلام‌سخی زرمتی در سال ۱۳۵۴ در شهر هرات چشم به دنیا گشود؛ در خانواده‌ای که زندگی‌شان با کار، مهاجرت و صبر گره خورده بود. هنوز کودکی بیش نبود که جنگ به خانه‌شان رسید. بمباران، آوارگی و از دست دادن آرامش خانه، خیلی زود او را با سختی‌های زندگی آشنا کرد. همین روزهای دشوار، از او انسانی صبور و مقاوم ساخت.

او تحصیل را در لیسه آغاز کرد، اما شرایط زمانه او را به مدرسه دینی کشاند. با وجود همه مشکلات، درس را رها نکرد و با تلاش فراوان توانست در رشته شرعیات راه یابد. روزهایش به‌گونه‌ای می‌گذشت که صبح شاگرد بود، روزها درس می‌داد و عصرها در دکان کار می‌کرد. همین تلاش مداوم، او را زودتر از هم‌سن‌وسالانش پخته ساخت.

در کنار درس، وارد تجارت خانوادگی شد. زمانی که بازار تغییر کرد، با جسارت وارد تجارت فرش ماشینی شدند و از پیشگامان این کار در افغانستان گردیدند. اما او به اینجا بسنده نکرد. پس از پایان تحصیل، راه وکالت را انتخاب کرد؛ مسیری دشوار که نیاز به دانش، صبر و تجربه داشت. با گذشت زمان، به یکی از وکلای شناخته‌شده تبدیل شد و اعتماد مردم را به دست آورد.

زندگی‌اش بدون چالش نبود. یکی از سخت‌ترین تجربه‌هایش، ۷۵ روز اسارت در یک اختطاف بود؛ تجربه‌ای تلخ که نگاهش به زندگی را عمیق‌تر کرد. پس از آن، با اراده قوی‌تر به مسیرش ادامه داد و کارش را گسترش داد.

در کنار کار، هیچ‌گاه از خدمت به جامعه دور نشد. سال‌ها به‌گونه افتخاری در مکتب تدریس کرد و برای بهبود وضعیت آموزش تلاش نمود. در ورزش نیز فعال بود و به عنوان عضو تیم ملی پرورش اندام افتخار آفرید.

با وجود فرصت‌های زیاد برای مهاجرت، او تصمیم گرفت در افغانستان بماند. باور داشت که انسان باید در سرزمین خود بماند و برای ساختن آن تلاش کند. برای او، وطن فقط یک مکان نبود؛ بخشی از هویت و ایمانش بود.

امروز، غلام‌سخی زرمتی نه‌تنها یک وکیل موفق، بلکه انسانی است که زندگی را با صبر، شجاعت و تعهد معنا کرده است. پیام او ساده اما عمیق است:
در هر شرایطی درس بخوانید، سختی‌ها را تحمل کنید و به سرزمین‌تان وفادار بمانید؛ زیرا آینده با تلاش و ایمان ساخته می‌شود